گزارش مقایسه فنی بلوک سیمانی سبک غیر باربر و بتن هوادار اتوکلاو شده

بلوک سبک به بلوک هایی گفته می‌شود که نسبت به مصالح ساختمانی قدیمی، وزن بسیار کمتری دارند و استفاده آنها در ساخت دیوار های یک ساختمان، باعث پایین آمدن وزن ساختمان، کاهش هزینه ساخت (یک گچه کردن، تسریع در چیدن به علت ابعاد بزرگتر و وزن سبک و ….)، مقاومت و ایمنی بیشتر در مقابل زلزله، حفظ منابع مصرفی، کم شدن خطر احتمال واژگونی دیوار و بسیاری موارد دیگر می شود بلوک های سبک با استفاده از مواد سبک کننده مانند انواع پوکه صنعتی و معدنی (در بلوک های سیمانی سبک غیر باربر) و یا مواد حباب زا (در قطعات بتنی هوادار اتوکلاو شده) ساخته می شوند و در دیوار چینی دیوار‌های غیر باربر در ساختمان مورد استفاده قرار می گیرند. بلوک های دیواری سبک می بایست با فیلتر های استاندارد موجود، مطابقت داشته باشند تا بتوانند برای اجرا در ساختمان های کشور، ملزومات مورد نظر قانون گذاران را تامین نمایند. یک بلوک سبک غیر باربر قابل استفاده باید موارد ذیل را دارا باشد:

 

استاندارد ملی ایران،

آزمایش عایق صوت مطابق مبحث 18،

آزمایش عایق حرارت مطابق مبحث 19،

آزمایش مقاومت در برابر آتش مطابق استاندارد 8299،

آزمایش مقاومت فشاری مطابق استانداردهای 7782 و 8593،

گواهینامه فنی قابل استعلام از مرکز تحقیقات راه، مسکن و شهرسازی،

دارای آزمایش جمع شدگی ناشی از خشک شدن مطابق استانداردهای 7782 و 8593،

 

 

لازم به توضیح است که بلوک های سیمانی سبک غیر باربر (که بعضاً با عنوان بلوک های سیمانی شناخته می‌شوند) می بایست با استاندارد شماره 7782 مطابقت داشته و قطعات بتن هوادار اتوکلاو شده (که بعضاً با عنوان بلوک های هبلکس شناخته می شوند) باید با استاندارد شماره 8593 تطابق داشته باشند.

آزمایش عایق صوت

براساس مبحث 18 مقررات ملی ساختمان، رعایت مقررات آکوستیکی تعیین شده ذیل بند 18-2-6 در ساختمان های اداری و تجاری الزامی باشد.

  • میزان صدای آزاردهنده از بیرون ساختمان در فضاهای اداری، مراکز کامپیوتری و سالن های عمومی باید کمتر از 45 دسیبل باشد.
  • دیوارهای جداکننده میان فضاهای مختلف ساختمان باید توانایی کاهش صدا یه میزان 30 تا 45 دسیبل را دارا باشند.

 

آزمایش عایق حرارت

مبحث 19 مقررات ملی ساختمان بیان می نماید که لازم است دیوارهای موجود در پوسته خارجی با توجه به میزان التزام به صرفه جویی در مصرف انرژی که براساس کاربری، نیاز سالانه گرمایش و سرماش، سطح زیربنای مفید و شهر محل استقرار ساختمان در چهار گروه تعریف شده است، دارای ضریب انتقال حرارتی متناسب با گروه خود باشد. این ضریب برای دیوارهای خارجی در محدوده 0.7 تا 1.6 w/m2k قرار می گیرد.

برای مثال پروژه “ساختمان اداری مرکزی اتاق بازرگانی تهران” در دسته کاربری “ب”، در شهر تهران با مصرف انرژی متوسط و سیستم غالب گرمایش، با زیربنای سطح 2 معادل 13000 متر مربع در گروه 2 ساختمانی از نظر التزام به صرفه جویی در مصرف انرژی قرار می گیرد. که در نتیجه، پوسته خارجی این ساختمان باید ضریب انتقال حرارتی در محدوده 0.88 تا 1.39 w/m2k داشته باشد.

 

آزمایش مقاومت در برابر آتش

براساس استاندارد 8299 بازه های زمانی متفاوتی برای طبقه بندی مصالح از نظر عملکرد مقاومت در برابر آتش برای هر یک از انواع مصالح در بازه هایی از 10 دقیقه تا 360 دقیقه تعریف شده است که براساس میزان قرارگیری هر کدام از مصالح ساختمانی در معرض آتش، در مجموع شاخص یکپارچه ای از مقاومت ساختمان در برابر آتش ارائه می دهد.

براساس مبحث سوم مقررات ملی ساختمان، ساختارهای مقاوم حریق براساس ساعت مقاومت حریق و رتبه حفاظتی لازمه و خواسته شده طبق ضوابط به دو گروه فرعی به شرح زیر دسته بندی می شوند.

الف) سه و چهار ساعت مقاوم حریق                    ب) صفر، یک و دو ساعت مقاوم حریق

برای مثال، ساختارهای جداکننده خروج در بناهای با ارتفاع 4 طبقه باید با دیوارهای غیر سوختنی حداقل 2 ساعت مقاومت حریق بطور کامل دوربندی و مجزا شوند. همچنین فقط آن دسته از پلکان ها می توانند به عنوان مسیر خروج محسوب شوند که ساختار آن ها توسط دیوار با زمان حداقل 2 ساعت مقاوم حریق از فضاهای داخلی جدا شده و از نزدیکترین بازشو دست کم 3 متر فاصله داشته باشند.

 

آزمایش مقاومت فشاری

مقاومت قطعات بلوک دیواری به تناسب کاهش خلل و فرج موجود در قطعات که به معنای افزایش جرم حجمی اسمی در قطعات می باشد افزایش می یابد. لذا توصیه می شود با توجه به بارگذاری پیش بینی شده در طراحی سازه و همچنین میزان فشاری که ناشی از المان های معماری (از جمله انواع تابلو ها و نمایشگرهایی که به دیوار متصل می شود)  به دیوار وارد می شود، نسبت به انتخاب رده مقاومتی بهینه برای پروژه اقدام گردد.

 

آزمایش جمع شدگی ناشی از خشک شدن

براساس استاندارد شماره 7782 جمع شدگی بلوک های سیمانی سبک غیر باربر ناشی از خشک شدن، باید حداکثر 0.065 درصد  باشد. درحالیکه استاندارد شماره 8593  میزان جمع شدگی ناشی از خشک شدن را در قطعات بتنی هوادار اتوکلاو شده  تا 0.02 درصد محدود نموده است.  علت این امر، اختلاف این دو نوع  دیوار در میزان چسبندگی با پلاسترهای پوششی ساختمان می باشد. علی ایحال در صورت انتخاب هر یک از این مصالح برای اجرای دیوار، می بایست حداکثر جمع شدگی ناشی از خشک شدن، از میزان مندرج در استاندارد مربوطه بیشتر نباشد.

 

جدول ذیل با توجه به آزمایشات فوق الذکر بر اساس آیین نامه ها و استاندارد های اشاره شده، به مقایسه کیفی بلوک سیمانی سبک غیرباربر(بر اساس نتایج آزمایشات بلوک لیپر) و قطعات بتنی هوادار اتوکلاو شده (براساس نتایج آزمایشات هبلکس پرین) پرداخته است. لازم به توضیح است که مقادیر اعلام شده می تواند برای سایر برندها متفاوت باشد. شیت های آزمایشگاهی به پیوست ارائه شده است.

(Visited 80 times, 1 visits today)